Białystok

 Początek funkcjonowania obiektu - rok 1862
 PWŽD - Peterburgo - Warszawskaja Železnaja Doroga / Droga Żelazna Petersbursko - Warszawska
LK nr 6 Zielonka - Kuźnica Białostocka - granica PL/BY  km 218.52
LK nr 32 Czeremcha - Białystok  km 77.00
LK nr 37 LK nr 37 Białystok - Zubki Białostockie - granica PL/BY  km 0.52
LK nr 38 LK nr 38 Białystok - Głomno - granica PL/RU  km 0.00
LK nr 515 Białystok - Białystok Starosielce  km 0.00
w pobliżu: LK nr 516 Białystok R7 - Białystok Starosielce
LK nr 519 Białystok R606 - Białystok R603

 Stan aktualności zdjęć i większości opisów na stronie - rok 2026  Wysokość n.p.m. 130 m

Wizyta 1 - koniec starożytności - sierpień 2019.

Jest 18:28. Nurek 754 041-2 czarterowany od ČD przez PKP Intercity przyprowadził 10 minut temu IC 65103 "Mamry" z Wrocławia Głównego. Spalinowóz jechał z tym składem na odcinku Olsztyn Główny - Korsze - Ełk - Białystok.
    
Dopiero teraz mam możliwość odwiedzenia dworca PKP w Białymstoku z aparatem fotograficznym. Wcześniej przejeżdżałem tędy wakacyjnie wiele razy - na Mazury i do Augustowa ale zawsze był to przejazd pociągiem bezpośrednim albo szybka przesiadka. Na ogół w środku nocy.
Obecnie trwa tutaj wielka modernizacja więc budynek dworca jest niezdatny do fotografowania. Niebawem rozpocznie się przebudowa układu torowego a nad nowymi peronami powstanie nowoczesna hala. Niestety - zniknie stąd na zawsze sygnalizacja kształtowa. Dlatego głównymi bohaterami kilkunastu następnych zdjęć będą przede wszystkim piękne semafory które były kiedyś głównymi elementami budującymi nastrój i atmosferę kolei. Tutaj jest ich wyjątkowo dużo ponieważ Białystok to ostatnia wielka stacja PKP na której w całości działa mechaniczny kluczowy system sterowania ruchem kolejowym z sygnalizacją kształtową. Jednak jak wspomniałem wcześniej - urządzenia tego typu przechodzą do historii i to ostatnie miesiące ich pracy tutaj. Zdjęcia pozostaną na pamiątkę - na szczęście zdążyłem chociaż to gorzka konstatacja. Taka jest cena postępu techniki SRK i nic na to nie poradzimy :/
Trzy ujęcia w kierunku północno - wschodnim z peronów 1, 2 i 4. Tuż przed wschodnią kładką nad torami (to bezkolizyjny chociaż bardziej męczący sposób przechodzenia na perony) stoi siedem semaforów wyjazdowych: od lewej 2J, 2K, 2M, 2N, 2O, 2P i 2R. Tak jakby jednego brakuje.
Peron 3 jest najdłuższy więc brakujący semafor wyjazdowy 2L dla toru 1 wyjechał poza kładkę. Jako jedyny z całej grupy jest jednoramienny a moim zdaniem powinien być dwuramienny bez sprzężenia ramion.
Peron 2 jest za to najchudszy. Ujęcie od strony północno - wschodniej.
Ujęcie z tej samej strony z peronu 3 - po prawej widzimy odgrodzony od świata budynek dworca.
Oprócz kładki nad torami mamy tu także przejście w poziomie torów. Kiedyś zasadniczo służyło przejazdom wózków akumulatorowych i transporterów do ambulansów pocztowych. Na torze 5 przy peronie 4 widzimy dwuczłonową PESĘ Polregio SA133-010 do Suwałk przez Sokółkę i Augustów.
Skoro tu jesteśmy to wchodzimy na wschodnią kładkę nad torami. Ujęcie w kierunku północno - wschodnim czyli wyjazdy do Sokółki i Kuźnicy Białostockiej (po opuszczeniu stacji lekko w lewo) oraz do Zubek Białostockich (w prawo). Na pierwszym planie semafor wyjazdowy 2L oraz manewrujący spalinowóz SM42-193. Lokomotywa robi robotę. Przede wszystkim obsługuje ruch manewrowo - pasażerski ale jak trzeba to pojedzie z pociągiem dalekobieżnym IC do Suwałk.
Stacja PKP Białystok z lotu ptaka na niskim pułapie od strony północno - wschodniej i plecy semaforów wyjazdowych 2K oraz 2J.
Przenosimy się na peron 3 - spojrzenie w kierunku południowo - zachodnim. Jesteśmy w połowie długości peronu a czerwono - antracytowa kostka kończy się w okolicy zachodniej kładki nad torami. Dalej jest już po staropolsku trylinka.
    
Zachodni koniec peronu 3 gdzie też istnieje przejazd / przejście międzyperonowe w poziomie torów. Tutaj, przed wjazdem na jedną z grup towarowych także mamy całą linię semaforów: od lewej 2C, 2D, 2E, 2F, 2G oraz 2H.
Ujęcie z peronu 3 od strony zachodniej. Po lewej budynek dworca - na torze 4 nadal zalega IC "Mamry".
Peron 4 i wejście na zachodnią kładkę nad torami. Po lewej kolejne dwa semafory drogowskazowe - 2A i 2B. Są poprzedzone dwiema dwustawnymi tarczami ostrzegawczymi odnoszącymi się do semaforów wyjazdowych z podgrup torowych L (takich semaforów jest 6) oraz M. Były takie 3 ale nie przetrwały zderzenia dwóch pociągów towarowych 8 listopada 2010 roku w wyniku czego wybuchł pożar który zniszczył część stacji. Pamiętam obrazy transmitowane przez TV - to nie był pierwszy lepszy pożar. Wybuchały cysterny z paliwem i wyglądało to tak jakby stacja w Białymstoku została trafiona taktyczną bronią jądrową. Na szczęście nie było ofiar w ludziach.
A to widok z kładki. 2 km dalej (już po opuszczeniu towarowej części stacji) mamy wyjazdy do Łap i Warszawy (na wprost), do Ełku (w prawo) oraz do Czeremchy (w lewo).
Spojrzenie z zachodniej kładki nad torami w stronę północno - wschodnią. Najbliżej na dole mamy peron 4 a na pierwszym planie widzimy plecy semaforów drogowskazowych 2B oraz 2A.
Ujęcie z peronu 4 na północny wschód. Po prawej Škoda 59E o numerze 182 070-3 w barwach prywatnego przewoźnika CTL Logistics.
Spojrzenie na północny - wschód z peronu 4: kierunek Kuźnica Białostocka - bardziej na północ oraz Zubki Białostockie - bardziej na wschód. Wschodnia kładka nad torami i raz jeszcze semafory wyjazdowe w tę stronę. Wszystkie. Dla mnie to ich obraz ostatni - żegnajcie :(
Wizyta 2 - wielka modernizacja - lipiec 2019.

Hala dworcowa jest już gotowa. Z grubsza wygląda to tak że czynny dla podróżnych jest peron 1 (tor 4), połowa peronu 2 (tor 2) i peron 4 (tor 11). Na razie ciasno ale pociągi pasażerskie (jak również towarowe) jakoś się przez Białystok przeciskają. Jeździć przecież trzeba :)
Tak jak ten - z toru 2 uciekają cztery wagony odczepione ze składu IC 8113 "Podlasiak" który o 18:48 przyjechał ze Świnoujścia. Wagony odprowadza na tory postojowe spalinowóz SM42-3101. Reszta składu odjechała już do Suwałk.
Ujęcie z prowizorycznego przejścia w poziomie torów na peron 2 od strony wschodniej - docelowo dworzec będzie posiadał wygodny tunel pod torami z windami i ruchomymi schodami. Ale to dopiero nastąpi - na razie mamy tu plac budowy. Dotyczy to przede wszystkim peronów 2 i 3.
Peron 2 tor 2 - ujęcie od strony wschodniej.
Zachodni skraj hali dworcowej widziany z peronu 2.
Na torze 6 przy peronie 1 stoi gotowy do odjazdu skład Polregio do Czyżewa. W roli głównej "kibelek" EN57-1536ra w pstrokatych barwach Województwa Podlaskiego.
Hala dworcowa i budynek dworca widziane od strony zachodniej z peronu 2.
Koniec toru 6 z którego właśnie odjeżdża Polregio do Czyżewa. Tor ten jest tutaj nowością (tak samo jak północna krawędź peronu 1) ale mogą z niego korzystać krótsze pociągi odjeżdżające w kierunku zachodnim (Łapy) jak i północno - zachodnim (Ełk). Przyda się także jako tor postojowy dla wagonów doczepianych w Białymstoku do składów dalekobieżnych PKP IC. Tor zamyka świetlna tarcza zaporowa U6.
Budynek dworca nadaje się już do sfotografowania. Obiekt po gruntownym remoncie oddano do użytku 1 października 2020 roku. Od 28 lipca 2021 roku dworzec nosi imię Danuty Siedzikówny "Inki" - bojowniczki ruchu oporu okresu II wojny światowej i Polski Ludowej, sanitariuszki 4 szwadronu 5 Wileńskiej Brygady AK pośmiertnie (rok 2016) mianowanej podporucznikiem Wojska Polskiego.
"Inka" została skazana na śmierć w sfingowanym procesie sądowym za działalność w zbrojnym podziemiu niepodległościowym po zakończeniu II wojny i zamordowana przez komunistycznych chujów 28 sierpnia 1946 roku. W chwili wykonania wyroku nie miała osiemnastu lat.

Cześć Jej pamięci !
Wizyta 3 - czasy nowożytne - kwiecień 2026.

Dawne wejście główne do budynku dworca od strony peronów. Obok niego, na honorowym miejscu umieszczona jest od roku 2003 tablica pamiątkowa o treści której fragment przytoczę:

"Wskrzesicielowi i budowniczemu Państwa Polskiego, pierwszemu marszałkowi Polski Józefowi Piłsudskiemu, honorowemu obywatelowi miasta Białegostoku na pamiątkę przejazdów do ukochanego Wilna w 85 rocznicę odzyskania niepodległości."

Gdyby teraz Naczelnik powstał z martwych zapewne zdziwiłby się niepomiernie gdyby się dowiedział że obecnie przejazd z Białegostoku do Wilna koleją nie jest wcale tak prosty jak kiedyś - zarówno w sensie geograficznym (dosłownie) jak i organizacyjnym. Ale to tylko dygresja :|
Zdjęcia z nowego dworca kolejowego w Białymstoku powstały tego samego dnia ale w dwóch porach - mniej i bardziej popołudniowej. Pomiędzy zaplanowane było szybkie zwiedzanie miasta i ważna sprawa urzędowa. Dlatego też w przedstawionych fotkach występuje kilkugodzinna przerwa czasowa.

Niewielki fragment północno - wschodniej ściany szczytowej budynku dworca i wejście na peron 1 który w tym miejscu się kończy. Ale to detal ponieważ najważniejsza jest hala nad peronami 1, 2 i 3. Już kompletna. Hurra :)
Wschodnia końcówka peronu 1 i ujęcie z niego na wschodni skraj stacji. Na wprost semafor wyjazdowy U4 z toru 4, po prawej perony 2 i 3 oraz przydworcowa panorama miasta.
Tak jak kiedyś - na przedłużeniu peronu 1 działa grajdołek PKP IC na którym parkują składy dalekobieżne kończące bieg w Białymstoku oraz lokomotywy spalinowe (obecnie są to PESY Gamma SU160) jeżdżące w relacjach dalekobieżnych po okolicznych liniach beznapięciowych. Po elektryfikacji całości odcinka Ełk - Giżycko - Korsze (nastapiło to 7 marca 2026 roku) maszyny te jeżdżą stąd już tylko w relacjach Białystok - Suwałki i Białystok - Czeremcha - Siedlce.
Na zdjęciu SU160-004 (ta z przodu) oraz SU160-001 (mniej widoczna - z tyłu).
Budynek dworca widziany w dwóch przeciwnych ujęciach od strony skwerku i parkingu - za plecami mamy ulicę Kolejową. Po komisyjnym stwierdzeniu faktu że na froncie budynku żadna nadgorliwa łachudra nie umieściła tabliczki zakazującej fotografowania wchodzimy na dworzec.
Hala peronowa widziana z peronu 1 od strony zachodniej. Po lewej tor 6, po prawej tor 4.
Na torze tym stoi podstawiony IC 1628 "Mickiewicz" do Wrocławia Głównego przez Warszawę Wschodnią, Koluszki, Łódź Widzew i Ostrów Wielkopolski. Z przodu pociągu NEWAG Griffin EU160-075 (PKP IC Zakład Południowy w Krakowie). Odjazd pociągu - godzina 12:15.
Peron 1 - spojrzenie z kierunku zachodnim.
A to już peron 2. Po lewej na torze 2 skład Polregio EN57AL-1551. Na razie nie ma zamiaru nigdzie odjeżdżać.
Peron 2 - ujęcie w kierunku wschodnim i semafory wyjazdowe U2 i U1. Dalej wyjazdy do Kuźnicy Białostockiej (za wiaduktem z aleją Henryka Dąbrowskiego na górze lekko w lewo) oraz do Zubek Białostockich (za wiaduktem z lekko w prawo). Obie te linie po opuszczeniu Białegostoku są jednotorowe przy czym LK 6 do Kuźnicy jest zelektryfikowana a LK 37 do Zubek zelektryfikowana nie jest i nie sądzę żeby kiedykolwiek sieci trakcyjnej się doczekała.
Spojrzenie na dworzec od strony wschodniej z peronu 2. Jak widać - hala peronowa nie zakrywa wszystkich torów południowej części dworca ale to rozwiązanie celowe nad którym niebawem się pochylimy.
Przechodzimy na peron 3 - spojrzenie w stronę toru 3 i budynku dworca. Obecnie jego elewację od strony torów ledwie widać ale coś za coś. Albo podziwiamy architekturę z XIX wieku (budynek reprezentuje styl podobny kilku innym, dużym obiektom dawnej Kolei Warszawsko - Petersburskiej) albo nie musimy rozkładać tu w czerwcu parasola w czasie deszczu lub śnieżycy. To przecież Podlasie :)
Peron 3 tor 3 - ujęcie w kierunku zachodnim.
        
Peron 3, po prawej peron 4. Dalej mamy już dworzec autobusowy i wielkomiejską zabudowę Białegostoku.
Nad torem 5 hala się kończy po to by mogła zacząć się nad peronem 4 i torem 11. Są to dwa tory dla spalinowych pojazdów trakcyjnych jadących "z" albo "do" takich destynacji jak Suwałki, Hajnówka albo Czeremcha. Tutaj mogą się zatrzymać i nie zadymić hali bo jakby nie były ekologiczne to bezwydechowe jednak nie są.
Jeden z takich SZT już powinien tu być ale Polregio z Ostrołęki jest delayed i jego opóźnienie będzie się sukcesywnie zwiększać z pięciu minut do blisko pół godziny.
Pomiędzy torami 5 i 11 mamy jeszcze dwa tory tranzytowe 7 i 9 przeznaczone dla przejazdów manewrowych i ruchu towarowego. Jednym z nich teleportuje się na drugą stronę dworca "kibelek" EN57AL-1555.
Spojrzenie na dworzec od strony wschodniej z peronu 3.
Koniec peronu 3 - spojrzenie w kierunku zachodnim na bardzo rozbudowaną (niedawna modernizacja nie zredukowała jej powierzchni), towarową część stacji. Widać stąd trochę wieżę ciśnień, po jej lewej stronie znajduje się dawna lokomotywownia (na zdjęciu niewidoczna) pełniąca obecnie podrzędną rolę zaplecza technicznego PKP Cargo.
Totalny kosmos jeżeli chodzi o obecny całokształt sygnalizacji świetlnej w obrębie dworca. Po pierwsze - tory 1 i 2 zostały podzielone semaforami na połowy co umożliwia upchnięcie na każdym z nich dwóch nie za długich pociągów jednocześnie. Rozwiązanie przyszłościowe ? Po drugie - większość semaforów ma swoje powtarzacze co powoduje że hala wygląda jak środek wielkiej choinki z kolorowymi lampkami. Nie wiem czy z ilością sygnalizatorów trochę tu nie przesadzono - wszak ilość nie musi przekładać się na jakość.
Na zdjęciu semafor T1 dla toru 1 i plecy semafora powtarzającego ISpR3 dla toru 3.
Kolejne lampki z bliska: plecy semafora S1 i powtarzacza IISpR3 oraz powtarzacz IISpU1. Na torze 1 w jego wschodniej części widziany już wcześniej EN57AL-1555 jako Polregio do Małkini. Odjazd pociągu - godzina 12:45.
A to już peron 4 gdzie w międzyczasie na tor 11 podstawił się dwuczłonowy SZT (PESA 218M) SA133-011 jako Polregio do Czeremchy przez Bielsk Podlaski. Odjazd pociągu - godzina 12:40.
Peron 4 - ujęcie w kierunku wschodnim.
Spojrzenie na dworzec od strony wschodniej z peronu 4.
Wschodni koniec peronu 4 - kierunek Sokółka i Zubki Białostockie. Na pierwszym planie semafory wyjazdowe U9 i U11. Przeszliśmy wzdłuż i wszerz cały dworzec więc na razie stawiamy w tym miejscu kropkę.
Kilka godzin później popołudniowy powrót na dworzec w Białymstoku wiedzie wiaduktem / aleją Henryka Dąbrowskiego po to by obejrzeć sobie wjazd na stację od strony wschodniej. Po lewej widzimy dystrybutorek z paliwem przy którym zaparkowało w celu zatankowania nasze rodzime, wysokoprężne cudo na szynach czyli któryś z pracujących tu spalinowozów PESA Gamma SU-160. Po prawej zaplecze techniczno - postojowe PKP IC. Ilość wolnego miejsca o zawrót głowy nie przyprawia. Grajdołek :)
Zachodni wjazd do fali dworcowej - peron 1 i tory 6 (po lewej) oraz 4 (po prawej). Oba są na razie puste ale...
...podróżni na peronie 1 (w tym ja i Bartek) oczekują na przyjazd IC 5322 "Nida" z Giżycka do Krakowa Głównego.
Jest 17:46 i cztery minuty przed czasem IC "Nida" wjeżdża na tor 4 przy peronie 1. Skład krótki - 4 wagony ale w Białymstoku będzie 25 minut postoju ponieważ będą tutaj doczepiane kolejne 4 wagony. Dalej pojedzie więc całkiem poważny pociąg jak na obecne, polskie warunki :) Z przodu elektrowóz EP09-043 (PKP IC Zakład Centralny w Warszawie).
Dochodzi 18:10. Skomplikowane manewry związane z dołączeniem kolejnych wagonów do składu IC "Nida" już dawno dobiegły końca. Pociąg do Krakowa Głównego przez Warszawę Wschodnią, Radom, Kielce i Jędrzejów jest gotowy do odjazdu. W grodzie Kraka pojawi się już jutro o 0:24 a poprowadzi go tam NEWAG Griffin EU160-090 (PKP IC Zakład Południowy w Krakowie).
Linki zewnętrzne
  1. Dworzec Białystok ❋  Ogólnopolska Baza Kolejowa
  2. Dworzec Białystok ❋  Baza Danych Kolejowych
  3. Dworzec Białystok ❋  Atlas Kolejowy Polski
Semaforek krajoznawczo - zabytkowy.

Być nawet na krótko w Białymstoku i nie odwiedzić Pałacu Branickich to tak jak przyjechać do Rzymu i nie przejść się dookoła Koloseum.
To jedna z najlepiej zachowanych rezydencji magnackich epoki saskiej na ziemiach polskich której początki sięgają XVI wieku. Posiada przebogatą historię. W okresie zaboru rosyjskiego pałac został gruntownie rozgrabiony z wyposażenia a rzeźby z ogrodu powywożono do różnych rezydencji carskich. I wojnę światową przetrwał bez większych zniszczeń. Podczas wojny polsko - bolszewickiej była tu krótko melina zdrajców z Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski - skurwysyny mieli zmysł estetyczny. II wojny pałac nie przetrwał - w roku 1944 Niemcy zniszczyli go prawie w całości.
Pałac odbudowano w latach 1946 - 1960. Po wojnie mieściła się w nim Akademia Medyczna a obecnie jest tu Uniwersytet Medyczny. W porównaniu z moją Alma Mater czyli Politechniką Łódzką samej siedziby i jej otoczenia można tylko pozazdrościć :)

Park Branickich - jego dalsza część od strony północnej i widoczny zza wody Pawilon pod Orłem.
Pawilon pod Orłem - jeden z najbardziej reprezentacyjnych elementów salonu ogrodowego przy Pałacu Branickich. Był kiedyś wolierą - stąd zapewne ptasia (ale drapieżna) nazwa. Jego rekonstrukcję ukończono w roku 2011.
Bazylika Archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Oczywiście lepiej wyeksponowana jest jej nowa, neogotycka część wzniesiona w latach 1900 - 1905. Jej długość to 90 m a wieże liczą sobie 72,5 m wysokości. Stary, późnorenesansowy kościół farny pochodzący z pierwszej połowy XVII wieku jest tylko skromną przybudówką :)
Rynek Kościuszki i dawny ratusz gdzie obecnie mieści się Oddział Muzeum Podlaskiego. Dalej ulica Lipowa - główny gastronomiczny salon Białegostoku.
Raz jeszcze ulica Lipowa i Sobór świętego Mikołaja. Budowlę wzniesiono w latach 1843 - 1846 w stylu klasycystycznym, typowym dla architektury cerkiewnej Imperium Rosyjskiego pierwszej połowy XIX wieku.
ROZKŁAD JAZDY

Białystok

tablica odjazdów
tablica przyjazdów

Strona główna | Podlasie | Województwo Podlaskie | Alfabetyczny indeks stacji | Mapa serwisu | 790 |

Liczba gości na stronie Białystok od 12 maja 2026: 34
Data i czas poprzedniego wejścia: 20 maja 2026 / 09:02
Średnia wejść dziennie: 3.78

Wpis do bazy MySQL: 12 maja 2026
Ostatnia modyfikacja strony: 14 maja 2026
2004 - 2026
© Paweł Niedomagała
All rights reserved.
Czas generowania strony: 0.009 sek